اجبار

Oh God

I've nothing to share

Oh God everything was a nightmare

Honey

I just can't stand the way we are

So I came to you

to say bye

دیگه مردی !
چه احساس شیرینی !!

تقدیم به دوست جونم :

من با "قبلت "محرم تو نشدم

من با قلبم محرمت شدم

امروز دیگر قلبم با تو نبود

پس دیگر محرمت نبودم

نتوانستم با تو همراه شوم

 نتوانستم بوسه ات بر پیشانی ام را تحمل کنم

و نتوانستم هدیه ات را بپذیرم

مرا ببخش  

فرياد مي زنم

صدايم را نمي شنوند

سكوت مي كنم

صدايم را نمي شنوند

خدايا

آخر چه قدر  درگيري براي  چيزهايي  كه

  ارزشي بي ارزش دارند !!!

فریادی عمیق

آن قدر که گلویم

از آن تکه تکه شود.

اما نمی زنم

این بار قوی تر از دفعه ی قبل بر می خیزم

فقط باید این موقع به یاد هم بیفتیم؟

زنده ام

هنوز...

تک تک اعضای بدنم را حس می کنم

آرزوها یکی پس از دیگری برآورده می شوند

و

تو هر روز

 بیشتر از روز قبل

متوجه می شوی

که آرزوهای دیروزت

چه کوچک بودند

و به این فکر می کنی که

خواسته های امروزت

 سالها بعد

 چه در نظرت بی ارزش می آیند !!!!

حالا نوبت منه

بازم یک تصمیم خیلی بزرگ دیگه

این یکی از همه ی اونهای دیگه جالب تر...

حرف هاش بیشتر

زمینی بودنش بیشتر

باید رفت

می گویی به کجا؟

جایی که حرفی نباشد!

جایی که به خاطر فریاد وجودت محرومت نکنند

یک عمر تو زیر کفش های غرورشان له نکنند

گویا آنها هیچ وقت اشتباهی نکرده اند!!!!

خداوندم

پروردگارم

صدایم را می شنوی؟

خوب است که اشک را به ما هدیه دادی

اگر نه این همه احساس بی رنگ و گرم چه می شدند؟